blog
Als je kinderen weten dat je sabbatical voorbij is
Met een periode van actieve rust wilde ik mijn energie weer laten stromen. Wat een fijn besef: dat het terug kan komen. En dan ook nog eens in volle glorie.
Alleen… die herwonnen energie vindt óók zijn weg naar mijn huiskamer.
Het begon onschuldig: ik maakte een website voor de side hustle van mijn zoon: Sjouwen & Slopen. Een klein projectje, dacht ik. Leuk.
Maar daar bleef het niet bij. Zodra het stroomt, zie ik overal mogelijkheden. De ideeënstroom ging harder en harder: nieuwe projecten, ' wat als we…?' -plannen. En toen ik niet alleen mijn kinderen en schoonkinderen ermee lastigviel, maar óók de vriendinnen van mijn dochter, was de grens bereikt.
De feedback van de jongste stakeholder thuis was kraakhelder: 'Kun jij alsjeblieft weer gaan werken?'
En ze heeft gelijk. Ik ben er weer aan toe.
Mijn drang om beweging te creëren en te verbinden kon ik gelukkig ook kwijt in vrijwilligerswerk. Ik werk aan communicatie en marketing voor Stichting Truus Wijsmuller en ik organiseer netwerkdiners voor Bites & Business. Een andere setting, maar dezelfde kern: verbinden, nieuwe mogelijkheden verkennen en energie en richting geven aan de eerste stappen.
Professioneel ben ik senior communicatieadviseur, met een focus op verandercommunicatie, interne communicatie en ICT. Ik help organisaties en leidinggevenden om verandering te dragen en te laten landen: met een helder verhaal, het juiste ritme en communicatie die mensen meeneemt — met energie, mogelijkheden en verbinding.
Ik ga graag weer buitenshuis aan de slag in een uitdagende interim- of tijdelijke rol (max. 32 uur). Dat kan zowel zzp als in dienstverband.
Schaterlachend je persoonlijke
communicatie
verbeteren
Theatersport kende ik in beginsel van tv. Een wijze ex-collega sprak er weleens enthousiast over en het kwam voorbij op teamdagen. Het moment kwam dat ik zocht naar vernieuwing. En ik dacht aan theatersport. Hoe moeilijk kan het zijn?, dacht ik. Nou… moeilijk dus. En briljant.
Wat is theatersport ?
On the spot iets te horen krijgen en spelen. Een locatie, een beroep of een situatie. Dat is theatersport, improviseren met hulp van spelvormen. Je verzint niets vooraf. Je speelt, luistert en sluit aan bij je spelpartner. En precies daar wordt het spannend.
Uit je hoofd, in het moment
De eerste keer dat ik de instructie kreeg “bedenk niets”, gingen bij mij alle alarmbellen af. Wow, das lastig. Ik dacht altijd dat ik flexibel was — maar mijn hoofd wilde nu alleen maar alles controleren.
Tot mijn opluchting was ik niet de enige. In mijn beginnersgroep zei zo’n 90% van de deelnemers hetzelfde: “Ik wil uit mijn hoofd komen en mijn speelsheid terugvinden.” Blijkbaar zijn we dat dus kwijtgeraakt.
De theatersportwetten waar ik tegenaan liep
De instructie was kort: weinig uitleg, vooral veel spelen. Daarbij kwamen een paar regels voorbij die simpel leken, maar voor mij behoorlijk uitdagend bleken.
1. Begin positief
Klinkt eenvoudig. Tot je merkt hoe snel je hoofd drama wil toevoegen. Binnen drie seconden sprong mijn innerlijke drama queen tevoorschijn om het spannend te maken. Oeps.
2. Zeg ja op alles wat je spelpartner voorstelt
Tijdens de uitleg knikte ik instemmend. Natuurlijk.. Gaan we doen.
In de praktijk hoorde ik mezelf heel hard nee zeggen — en zag ik mijn spelpartner verstarren. Te laat. Het moment was weg.
3. Hergebruik wat er al is
Niet steeds nieuwe elementen toevoegen, maar voortbouwen op wat al gezegd is. Klinkt logisch. Toch riep mijn hoofd: “Ik moet origineel zijn!”
Terwijl precies dát de creativiteit blokkeerde.
Theatersport = faalkunst
Gelukkig hoort falen erbij. Nabespreken? Liever niet. Analyseren? Niet nodig.
Spelen. Falen. Nog een keer spelen.
Je werkt keihard aan je faalmoed. Lachend ga je weer verder. En gelachen werd er. En niet zo’n beetje ook.
Waarom dit geweldig is voor je communicatie
De lessen die ik (opnieuw) leerde van theatersport zijn verrassend herkenbaar in werk en samenwerking: aansluiten bij de ander, ook als je nog niet begrijpt waar het heen gaat
- vertrouwen hebben in je spelpartner
- handelen in plaats van praten
- ervaren dat controle loslaten ruimte schept voor creativiteit
Dat zie ik ook in mijn werk: wie ruimte maakt voor de ander, krijgt beweging terug. Zo werk ik ook in organisaties: door goed te kijken, aan te sluiten bij wat er al is en mensen in beweging te brengen. (Lees meer over hoe ik werk → Werk met mij)
Krachtige uitgangspunten
Maak de ander beter
De beste theatersporters laten hun partner shinen. Niet zelf de held willen zijn, maar samen het spel beter maken. Dat is precies hoe vertrouwen ontstaat in samenwerking.
Neem bewust risico’s
Improviseren is risico nemen — maar nooit zonder antenne voor de ander. Ook in communicatie geldt: lef zonder afstemming zorgt voor ruis.
Theatersport maakt mij communicatief leniger. En dat terwijl ik de grootste lol heb.
Dus wil je ook:
- minder in je hoofd zitten
- meer in contact zijn met anderen
- én anderhalf uur gegarandeerd in een deuk liggen?
Probeer dan eens theatersport. Het is een verrassende en effectieve manier om je persoonlijke communicatie te versterken.
Iedereen kan het. Echt waar.